Wat een contrast tussen het zweterige internetcafe waar ik nu zit na een vermoeiende dag in Mulago Hospital en het paradijselijke Hotel Serena ( ‘xoxo …Gossip Girl’) ( een serie waarin dit hotel niet zou misstaan!) waar we gisteren nog vertoefden. Helena’s verjaardag wilden we immers in stijl vieren: van Nutella tot vers passionfruit sap, van massage tot traditionele dans en muziek…maar hierover vertelt ons feestvarkentje jullie zelf wel eens ! Het plezier dat we hebben beleefd aan het uitdokteren van dit verjaardagsplan was alvast even groot als dat van zelf verjaren… ik kan het weten want ook mijn verjaardag is nog maar net achter de rug!
En daarvan geniet ik nog steeds na… : wakker worden met ballonnen ( door kaboutertjes ( of hun Afrikaanse broertjes) ‘s nachts stiekem opgehangen), cake in pyjama met kaarsjes en zingende vriendinnen, relaxen in het stoom- en zwembad van een Resort aan het Victoriameer…En alsof zo’n zalige ochtend, de zon en een frisse duik m’n verjaardag al niet onvergetelijk genoeg hadden gemaakt, kreeg ik met de regelmaat van de klok nog grappige rijmpjes met bijhorend cadeautje onder mijn 25-jarige neus geschoven: van onder andere macadamianootjes ( heerlijke ambassadeurslunches in herinnering brengend), tot romantiek van Jane Austen ( met een knipoog naar onze girls movie nights!) en een bloemig parapluutje ( waarmee ik me weer op de Nijl in Murchison waande)… ‘s Avonds liepen we op wolkjes naar ‘ Il Patio’, een restaurant waar we enkele weken tevoren een waar pareltje hadden ontdekt: het was liefde op het eerste gezicht! Mijn verjaardag zou niet compleet geweest zijn zonder…En inderdaad,ook nu toverde dit hemelse toetje ons regelrecht de culinaire hemel in! Echt, we konden geen woord meer uitbrengen en waren haast tot tranen toe bewogen ( ojee) ( en nee,ik overdrijf echt niet) bij deze overrompeling van onze smaakpapillen en Nervus Olfactorius…Dit onbeschrijfelijke dessertje, deze sprankelende ‘Chocolatissimo’ , is gewoon het lekkerste wat ik ooit gegeten heb…iets waarmee Eva het al even traanverpinkend en sprakeloos alleen maar eens kan zijn! Een close-up van dit kunstwerkje komt zeker nog tussen de foto’s, alhoewel we dat excuus niet echt nodig hebben om nog eens terug te gaan! (Liefhebbers mogen trouwens alvast zoeken naar tongstrelende moelleux-receptjes, dit namaken wordt m’n missie voor de zomer!) Na deze op alle vlakken paradijselijke dag bracht Barcelona-Arsenal op groot scherm ons weer back to reality…Samen met de wensen en verrassingen van het allerliefste thuisfront werd dit al helemaal….DE BESTE VERJAARDAG OOIT!!!

25 jaar
…en ik ken
… de klank van een berggorilla’s schreeuw
…het uitzicht van de sterrenhemel aan de evenaar
…de geur van boomschorsverse kaneel
…de smaak van een moelleux in Il Patio 
…en het gevoel dit te kunnen delen met 2 schatten van reisvriendinnen en medegeluksvogeltjes! Dank u meisjes!

(Jaaaaaja, dat zal weer wennen worden aan het sobere Belgische leven…Dat we bijna in de helft zijn, dat negeren we nog eventjes…)

-elien-