We lopen stage in het ziekenhuis waar The Last King of Scotland is verfilmd, genoten van de adembenemende tuinen in Entebbe die als decor voor de Tarzanfilms dienstdeden…geen wonder dat we ons hier 3 Bond girls wanen! Dit weekend was het dan ook tijd voor actie en avontuur: een Grade 5 (voor de kenners) ( en voor de niet-kenners: er bestaat niet hoger!) Rafting op De Nijl! Eenmaal in zo’n bootje zonk de moed (naar mijn mening zonder twijfel gevolgd door ons bootje) me toch even in de schoenen. Onze gids somde op wat er zoal meest frequent misgaat ( dislocated thumbs ( hoe kon hij het raden, Eva!), nail fractures, paddles in je gezicht ( die man kon in de toekomst kijken!), over rotsen geschuurde knieen…FUN!). Van de stress hoorde ik amper wat je zoal moest doen om dit alles te voorkomen…Ik zag de spreuken vanop de matatu’s ( God is Good, Jesus cares!) voor mijn ogen flitsen. En bedacht dat hyperventileren geen goed idee was als je vooral diep moet kunnen inademen als ( of beter voor) je het water in wordt gekatapulteerd en niet meer weet wat boven is en wat onder.
De 5 Israeli’s (onder andere ‘Hello I am Haavi, but call me Daddy’)met wie we het bootje deelden hieven algauw wat strijdliederen aan, die de Belgische meiden wonder boven wonder konden meebrullen (Havenu Sjaloom en Sjaloom chaverim, leve de notenleer!): een band was gesmeed en samen konden we de golven trotseren! Onze gids zette ook al zijn beste beentje voor met wetenschappelijk verantwoorde waarschuwingen en geruststellingen (‘Keep your legs in the boat, mzungu-eating fish around!’ (mzungu= blanke), en ‘ Don’t be afraid, crocodiles don’t eat girls!) Verder voelden we ons in zijn ervaren handen algauw als een visje in het water ( af en toe letterlijk). Achteraf vonden we de naam van onze gids zelfs terug in de Bradt, onze reisbijbel: hij behoorde blijkbaar tot een kransje wereldberuchte rafters…We waren weer met ons gat in de boter gevallen! We genoten van ons avontuur met volle teugen ( ook af en toe letterlijk) en vonden het FAN-TAS-TISCH! Dit doen we zeker nog een keer! Al lijkt kajakken ons ook wel wat…Helena komt alvast deze zomer terug voor haar kajakdiploma!
-elien-
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Klinkt sweet girls, keep up the good work :)
BeantwoordenVerwijderenPeter D.B.
Hoi
BeantwoordenVerwijderenJa... beetje heimwee wel als ik dat allemaal zo lees. Grappig ook om foto's te zien die ik ook ongeveer heb gemaakt (de aapjes in entebbe!). De stages ginder zijn inderdaad iets tussen fascinerend en leerrijk en frustrerend en afstompend, maar ik heb de indruk dat jullie daar je draai wel vinden! Geniet er ontzettend van en ik lees graag mee :) groetjes, Sofie
Lieverds aan de andere kant van de grens. wat een avontuur! En ik maar denken dat de zeilboot van vorige zondag waarbij elisabeth als een echte zeevaarder naar boven kwam en ik als een passagier mee genoot en ook huiverde als ik hoorde wat ik moest doen als we zouden omkantelen en we dat best op die plaats daar niet deden, want er daar haaien zitten, al avontuurlijk was. geniet ten volle meiden!!
BeantwoordenVerwijderenLiefs,
Eline